Wang Wei, IN ANSWER TO FORESTRY OFFICER SU, WHO CALLED AT MY LANT'IEN RETREAT AND MET NO WELCOME
 
My humble house at the mouth of the valley
Tall grees round a remote village
A stony track diverted your carriage
To my door in the hills - and who answered it?
Fishing boats fast to the frosty bank
Hunters' fires glowing on the wintry plain
And from beyond the white clouds only
The distant bell and the monkeys' nocturne.

---

VOOR BEAMBTE BOSBEHEER SOE, DIE MIJ TEVERGEEFS BEZOCHT BIJ MIJN HUISJE TE LANTIEN

Mijn hut staat aan de mond van de vallei,
het dorp verschuilt zich tussen hoge bomen.
Over de steenslag reed u naderbij
maar toen u klopte ben ik niet gekomen.
Wel lag aan de bevroren wal een boot,
verweg was vuur als waarbij jagers waken
en door de mistflarden ternauwernood
een klok en nachtmuziek die apen maken.

---